Η δολοφονία της Ιρίνας στο μετρό δεν είναι ένα «μεμονωμένο περιστατικό». Είναι καθρέφτης μιας εποχής που βυθίζεται στη βαρβαρότητα.
Μειώσεις φόρων για νέους και πολύτεκνους, ελαφρύνσεις στη μεσαία τάξη, κατάργηση τεκμηρίων, μικρά μπόνους για νησιώτες και χωρικούς: όλα ντυμένα με το μανδύα της «στήριξης».
Γράφει ένα στέλεχος μίας ελληνικής συνεταιριστικής τράπεζας
Το ερώτημα που τίθεται συνεπώς, δεν είναι κατά πόσον κάποια στιγμή στο μέλλον θα καταρρεύσει ο καπιταλισμός και θα επακολουθήσει σοσιαλισμός, κοινοκτημοσύνη ή κάτι άλλο. Αυτό - θεωρητικώς τουλάχιστον - είναι μάλλον αναπόφευκτο ή και νομοτελειακό σύμφωνα με κάποιους.
Το ερώτημα που θα πρέπει να μας απασχολεί, είναι σε τι κατάσταση θα βρίσκεται η χώρα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή στο μέλλον.
Ο συνδυασμός του εκσυγχρονισμού της οικονομίας και της επανένωσης των ιστορικά ρωσικών εδαφών είναι η αναγκαία συνθήκη για την επιβίωση της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Είναι αυτό εφικτό; Μένει να απαντηθεί.
Ο Νετανιάχου ανακοίνωσε χθες ότι εντός της εβδομάδας θα δώσει «οδηγίες» για τη συνέχιση του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, παρά την αυξανόμενη πίεση που αντιμετωπίζει η κυβέρνησή του να βάλει τέλος στην ένοπλη σύρραξη.